Şükretmek Mutluluğun Kapısıdır
27.01.2015        

ŞÜKRETMEK MUTLULUĞUN KAPISIDIR

Prof. Dr. Sefa SAYGILI

 

 

 

Mutlu olmanın sırlarından biri de, sahip olduğumuz nimetler için Allah'a şükretmektir. Bütün mutlu insanlar, şükran hissi duyarlar ve şükran hissi duymayanların mutlu olmaları zordur. Çoğumuz mutsuz insanların hep şikayette bulunduklarını zannederiz. Oysa bunun doğrusu tersidir: İnsanları mutsuzluğa iten şey şikayettir. Verdiği nimetler için Yaratan'a şükreden, eskisinden çok daha mutlu olduğunu görecektir.

Çocukken, yaşadığım her şey için şükretmem gerektiğini annem-babam devamlı bana hatırlatırlardı. Yemekten önce, nimeti veren Allah'ın adıyla başlar ve bitiminde Elhamdülillah, yani "O'na şükürler olsun" demeye alıştırıldık.

Gerçekten bir ailenin sevgi dolu atmosferde sofranın başına oturarak, Cenab-ı Hakk'ın nimetleriyle rızıklanması ne güzel bir şeydir.

Aslında elimizde olan nimetlere şükrü bırakır da beklentilerimizin niçin olmadığına takılırsak mutluluğumuz zedelenecektir. Ne kadar çok beklentimiz varsa, o kadar az şükran duyarız. Mesela sabah yataktan zinde olarak kalkacağımıza eminsek şükretmek aklımıza gelmez. Oysa sağlıklı kalkacağımızı kesin görmezsek, sağlığımızın yerinde olduğu için büyük bir şükran duyarız.

Bilinen bir hikayedir, kralın biri dünya nimetlerinden en büyüğünün ne olduğu konusunda yarışma açmış ve bilene ödül vaad etmiş. Kim ne dediyse beğenmiyormuş. Sonunda yolcu bir dervişi yakalayıp kralın önüne çıkarmışlar. Derviş, "def-i hacet yapmaktır" deyince onu da reddetmiş. Fakar kralın kendisinde ihtiyaç belirip de tuvalete çıkamayınca, sıkıntı içinde sıradan zannettiğimiz bu nimetin kıymetini anlamış.

Gerçekten o kadar alıştığımız, sıradan zannettiğimiz fonksiyonlar aslında ne büyük nimettir. Sık şükrederek mutluluğumuzu artırabiliriz. Ara sıra durup, hayatın ne mucizelerle dolu olduğunu düşünmek gerekir: Görme yeteneği sayesinde okumak, sevebilmek, karnımızı doyurabilmek ne büyük mucizelerdir.

Gördüğümüz her dertli şükrümüzü artırmalıdır. Nefes almakta zorlanan bir hastayı görünce, rahatlıkla soluduğumuz için Rabbimize ne kadar şükretsek azdır veya muhakeme bozukluğu içine girip kendisinin takip edildiğini ve öldürüleceğini düşünen ve bu yüzden korkunç sıkıntı içinde olan hastayla kendimizi karşılaştıralım. İnanın mutluluğumuz artacaktır.

İnanmış insan, her yerde Allah'ın izini görür: Güzel bir gün doğumunda, sağlıklı bir çocuğun gülümsemesinde veya denizin uçsuz maviliğinde... Bunları görür ve şükreder.

Yanlış yaptığımız şudur: Mutluluğun temeli olan şükretmek hissini, çoğu zaman beklemediğimiz bir şeyi elde etmekte kullanırız. Elimize maddi bir imkan mı geçti veya bir hastalıktan mı kurtulduk, şükrederiz. Hâlbuki sahip olduğumuz nice nimetlerin farkına varıp hep şükretsek kendimizi daha mutlu hissederiz.

Geçenlerde Amerika'da, görmeyen gözünü aldırmak için ameliyata giren bir hastanın yanlışlıkla gören gözü alındı. İki gözü görmez olan hasta, hastaneyi mahkemeye verdi ve milyarlarca lira tazminat kazandı. Şimdi bize sorsalar, gözlerimiz görmese ve milyarlarımız olsa, ister miyiz diye. Kimse bu durumda olmayı arzu etmeyecektir. Demek ki milyarlarca lira paradan üstün görme yeteneğimiz var; buna şükretmemiz gerekir.

Teşekkür, şükrü getirir

Çocuklarımızı yetiştirirken, herşeyi verdikçe bizden daha fazlasını beklemeye başladıklarını, böylece mutlu olma becerilerinin köreldiğini görürüz. Çünkü giderek daha az şükran duymaya başlayacaklardır. Bu sebepledir ki, çocuklarımıza herzaman "teşekkür ederim" demeyi öğretmek çok önemlidir; bu sadece nezaket gereği değil, aynı zamanda o insana şükran duygusunu da aşıladığı içindir.

İyiliğe teşekkür etmek, şükranın temelidir. Bize iyilik yapana gönülden teşekkür etmeliyiz. Peygamberimiz "Allah'a en çok şükreden insan, insanlara en çok teşekkür edendir" ve "İnsanlara teşekkür etmeyen Allah'a şükretmez" buyurmuştur.

Çünkü iyilik yapana teşekkür onu iyiliklere teşvik edecektir. Aynı zamanda insan, iyiliği takdir ve itiraf etmeye alışacaktır. Böylece de toplumda fertler arasındaki sevgi bağları kuvvetlenecek, kalpler sevgiye açılacaktır.

Bazen bir insana iyilik yaptığımızda ufak bir teşekkürün esirgendiğini görürüz, içimiz burkulur, "onun için değil Allah için yaptım" diyerek bu durumu geçiştiririz. Hâlbuki teşekkür edildiğinde çok hoşumuza gider ve başkalarına da aynı şeyi yapmaya teşvik edilmiş oluruz. Bu yüzden iyilik yapana düşünceli bir not, jest, faks veya telefon görüşmesiyle bizzat teşekkürü ihmal etmemeye çalışmalıyız.

Aslında insanlar yaradılıştan iyidirler. Çoğu insan başkalarına yardım etmeye, destek çıkmaya, onlara yardım elini uzatmaya can atar. Yine başkalarınca çok anlayışlı veya sevecen, yardımsever, önemli biri olarak hatırlanmak ya da bilinmek isterler. Ama aynı zamanda, şükran sunulmaktan ve teşekkür edilmekten de hoşlanırlar. Bu bencillik değildir. Teşekkür edilmek hoşumuza gider, çünkü güzel bir duygudur. Bize samimi olarak teşekkür edildiğinde, doğru olanı yaptığımız konusunda pekiştirici bir görev görür. Bundan dolayı da aynını tekrar yapmak isteriz.

Bu yüzden teşekkürü sıkça kullanalım ve şükretmeyi de devamlı hale getirelim. Rabbimizin nimetlerine şükrettikçe, O'na karşı şükran hisleriniz kabardıkça, daha mutlu olduğunuzu göreceksiniz. 


Bu Yazı 2501 Defa Okunmuştur.

Yazıya Yorum Yap
Adınız : 
Yorumunuz : 

Yazıya Yapılan Yorumlar